اصل اولیه تستر Hipot

تست ولتاژ مقاومتی به آزمایش توانایی ولتاژ مقاومت دستگاه های الکتریکی مختلف، مواد عایق و سازه های عایق اشاره دارد. فرآیند اعمال ولتاژ بالا به مواد عایق یا سازه های عایق بدون تخریب عملکرد مواد عایق را تست ولتاژ مقاومتی می گویند. به طور کلی، هدف اصلی تست ولتاژ مقاومتی بررسی توانایی عایق برای مقاومت در برابر ولتاژ کاری یا اضافه ولتاژ است و سپس بررسی اینکه آیا عملکرد عایق تجهیزات محصول مطابق با استانداردهای ایمنی است یا خیر.
اصل اساسی تست ولتاژ مقاومتی: ولتاژی بالاتر از عملکرد معمولی به مقره دستگاه تحت آزمایش برای مدت زمان مشخصی اعمال می شود. اگر عایق بین آنها به اندازه کافی خوب باشد، ولتاژ اعمال شده تنها یک جریان نشتی کوچک ایجاد می کند. اگر جریان نشتی عایق دستگاه تحت آزمایش در مدت زمان مشخص شده در محدوده مشخص شده باقی بماند، می توان تشخیص داد که دستگاه تحت آزمایش می تواند در شرایط عملیاتی عادی به طور ایمن کار کند. هنگام انجام تست ولتاژ مقاومت، استانداردهای اندازه گیری برای محصولات آزمایشی مختلف با مشخصات فنی متفاوت متفاوت است. برای دستگاه های عمومی تحت آزمایش، تست ولتاژ مقاومتی برای اندازه گیری مقدار جریان نشتی بین سیم برق و پوشش است. قانون اساسی این است: دو برابر ولتاژ کاری جسم مورد آزمایش به اضافه 1000 ولت به عنوان ولتاژ استاندارد آزمایش. ولتاژ تست برخی محصولات ممکن است بیشتر از این مقدار مشخص شده باشد. طبق مفاد IEC61010، ولتاژ آزمایش باید به تدریج به مقدار ولتاژ آزمایشی مورد نیاز (مانند 5 کیلوولت و غیره) در عرض 5 ثانیه افزایش یابد و مقدار ولتاژ آزمایشی باید به طور پایدار به مقره مورد آزمایش برای حداقل 5 ثانیه اعمال شود. . در این زمان، مقدار جریان نشتی مدار اندازه گیری شده با آستانه جریان نشتی مشخص شده در استاندارد مقایسه می شود تا مشخص شود که آیا عملکرد عایق محصول آزمایش شده مطابق با استاندارد است یا خیر. پس از انجام تست، ولتاژ تست باید به تدریج در مدت زمان مشخص شده به صفر برسد.