نقطه آنیلین چیست؟

نقطه آنیلین فرآورده های نفتی به پایین ترین دمایی اطلاق می شود که در آن فرآورده های نفتی با حجم مساوی از آنیلین در شرایط مشخص مخلوط می شوند تا زمانی که در مایعی همگن حل شوند. این شاخص معمولاً به عنوان "نقطه آنیلین" نیز شناخته می شود. اصل تعیین این است که آنیلین و روغن آزمایش در دمای پایین تری از هم جدا می شوند و حلالیت روغن آزمایش در آنیلین پس از گرم شدن افزایش می یابد. دمایی که در آن دو فاز به حلالیت متقابل می رسند و سطح مشترک ناپدید می شود، نقطه آنیلین نامیده می شود (همچنین به عنوان دمای انحلال بحرانی شناخته می شود). حلالیت هیدروکربن های مختلف در آنیلین متفاوت است و نقطه آنیلین آنها نیز متفاوت است. هیدروکربن های آروماتیک کمترین نقطه آنیلین را دارند، سیکلوآلکان ها در وسط و آلکان ها بالاترین نقطه را دارند. به طور خاص، نقطه آنیلین آلکان ها بالاترین، پس از آن سیکلوآلکان ها و هیدروکربن های آروماتیک پایین ترین هستند. هر چه نقطه آنیلین روغن بالاتر باشد، هیدروکربن های معطر کمتری در آن وجود دارد. هرچه نقطه آنیلین کمتر باشد، آلکان بیشتری دارد. نقطه آنیلین یکی از پارامترهای مشخصه مخلوط ترکیبات آلی است و قابلیت افزایشی دارد.