اصل کار آنالایزر نقطه اشتعال

تحلیلگر نقطه اشتعال دستگاهی است که برای تعیین نقطه اشتعال یک مایع (مثلاً روغن ترانسفورماتور، روغن سوخت، روان کننده‌ها) - کمترین دمایی است که در آن مایع به اندازه‌ای بخار تولید می‌کند تا مخلوطی قابل اشتعال با هوا ایجاد کند که می‌تواند توسط یک منبع احتراق خارجی مشتعل شود.

اصل کار آن با روش آزمایش ({0}}لیوان بسته یا باز-) که بر اساس نوع مایع و استانداردهای صنعتی انتخاب می‌شود، کمی متفاوت است. در زیر اصول اصلی دو نوع رایج آمده است:

1. بسته-آنالایزر نقطه فلش جام (به عنوان مثال، Pensky-مارتنز)

این روش برای مایعات با نقطه اشتعال زیر 200 درجه (مثلا روغن ترانسفورماتور، بنزین) مناسب است و بیشترین کاربرد را برای آزمایش روغن عایق دارد.

آماده سازی نمونه: مقدار کمی از نمونه مایع در یک فنجان تست مهر و موم شده با درب محکم- قرار می گیرد.

فرآیند گرمایش: فنجان مهر و موم شده با سرعت کنترل شده و ثابت گرم می شود. یک همزن داخل فنجان به طور مداوم نمونه را مخلوط می کند تا از توزیع یکنواخت دما اطمینان حاصل شود.

تست جرقه زنی: در فواصل دمایی تنظیم شده، درب برای مدت کوتاهی باز می شود و یک منبع احتراق کوچک (به عنوان مثال، شعله گاز یا قوس الکتریکی) به فضای بالای نمونه وارد می شود.

تشخیص فلاش: آنالایزر لحظه ظاهر شدن یک شعله ضعیف و موقت (فلاش) را در فضای اصلی تشخیص می دهد. این دما به عنوان نقطه اشتعال -فنجان بسته ثبت می شود.

طراحی کلید: محیط مهر و موم شده اتلاف بخار فرار را به حداقل می رساند و این روش را برای مایعات و روغن های عایق با نقطه اشتعال پایین تر (مثلاً روغن ترانسفورماتور به نظارت دقیق نقطه اشتعال برای اطمینان از ایمنی نیاز دارد).

2. -کاپ آنالایزر نقطه فلش (به عنوان مثال، جام باز کلیولند) را باز کنید

این روش برای مایعات با نقطه اشتعال بالای 200 درجه (مثلاً روغن کوره سنگین، روغن روان کننده) استفاده می شود.

آماده سازی نمونه: نمونه در یک فنجان تست استاندارد شده و باز قرار می گیرد که مستقیماً در معرض هوای اطراف قرار می گیرد.

فرآیند گرم کردن: فنجان با سرعت مشخصی گرم می شود و نمونه برای حفظ یکنواختی دما هم زده می شود.

تست احتراق: منبع احتراق در فواصل دمایی منظم از روی سطح نمونه عبور داده می شود.

تشخیص فلاش: دمایی که در آن یک فلاش ثابت در سطح نمونه مشاهده می‌شود، به عنوان نقطه اشتعال-کاپ باز ثبت می‌شود.

نکته کلیدی: از آنجایی که بخار می تواند در هوا پخش شود، نقطه اشتعال{0} باز فنجان معمولاً 5 تا 10 درجه بالاتر از نقطه اشتعال- فنجان بسته برای همان مایع است.

فن آوری های تشخیص رایج در آنالایزرهای مدرن

تشخیص شعله: از حسگرهای نوری برای تشخیص نور ساطع شده توسط فلاش استفاده می کند.

کنترل دما: مجهز به ترموستات ها و ترموکوپل های دقیق برای اطمینان از گرمایش دقیق و اندازه گیری دما.

عملکرد خودکار: آنالایزرهای پیشرفته می توانند گرمایش، احتراق و تشخیص فلاش را به طور خودکار کامل کنند، خطای انسانی را کاهش داده و تکرارپذیری تست را بهبود می بخشند.