اصل کار عیب یاب کابل

تستر خطای کابل یک ابزار حرفه ای است که برای تعیین محل ایراد در کابل های برق، کابل های ارتباطی یا کابل های کنترل استفاده می شود. به طور گسترده ای در زمینه هایی مانند سیستم های قدرت، حمل و نقل ریلی، مهندسی شهری و پتروشیمی استفاده می شود. اصل کار تستر خطای کابل در درجه اول بر اساس روش های زیر است:

1. روش بازتاب پالس ولتاژ پایین (TDR)

یک پالس الکتریکی ولتاژ پایین-به کابل تزریق می‌شود. هنگامی که پالس به نقاط ناپیوستگی امپدانس-مثل نقاط شکست، نقاط اتصال کوتاه-یا مفاصل{4}}پژواک منعکس شده انتشار می‌یابد. این ابزار فاصله تا نقطه خطا را با اندازه گیری اختلاف زمانی بین پالس ارسالی و پالس منعکس شده همراه با سرعت انتشار شناخته شده پالس در کابل محاسبه می کند.

2. روش ضربه‌ای ولتاژ بالا{1}}

یک ولتاژ بالا (DC یا ولتاژ ضربه ای) به کابل اعمال می شود تا باعث خرابی آنی و تخلیه قوس در نقاط خطای{0} با مقاومت بالا یا فلاش اوور شود. تغییر ناگهانی جریان یا ولتاژ در حین تخلیه، امواج در حال حرکت را تحریک می کند که در طول کابل منتشر و منعکس می شوند. تستر زمان انعکاس موج در حال حرکت را می گیرد و از رابطه بین سرعت موج و زمان برای تعیین فاصله خطا استفاده می کند. این روش اغلب با فناوری همگام‌سازی صوتی{4}}برای تعیین دقیق ترکیب می‌شود.

3. روش پل

با استفاده از اصل تعادل پل DC، موقعیت نقطه خطا با مقایسه نسبت مقاومت بین فاز خطا و یک فاز مرجع (یا یک بخش سالم از کابل)، بر اساس طول کل شناخته شده کابل محاسبه می‌شود. این روش برای اتصال به زمین با مقاومت کم یا خطاهای اتصال کوتاه-، با اتصال سر دیگر کابل برای تشکیل یک مدار کامل، مناسب است.

خلاصه برنامه های کاربردی

از جمله سه اصل:

روش پالس ولتاژ پایین-برای اندازه‌گیری فاصله غیرمخرب خطاهای مقاومت کم-و شکستگی سیم استفاده می‌شود.

روش{0}}فلاش اوور ولتاژ بالا برای تحریک و مکان یابی خطاهای مقاومت بالا و فلاش اوور استفاده می شود.

روش پل به عنوان یک وسیله کمکی با دقت بالا برای خطاهای با مقاومت پایین-.

تسترهای خطای کابل مدرن معمولاً چندین اصل را برای برآوردن نیازهای تشخیص انواع مختلف خطا یکپارچه می کنند.