تست AC در مقابل DC Hipot: چه زمانی از کدام و چرا مهم است استفاده کنیم

انتخاب بین تست hipot AC و DC فقط یک چک باکس در برگه آزمایشی نیست - مستقیماً تعیین می‌کند که آیا شما نقصی پیدا می‌کنید یا در یک احساس کاذب ایمنی غرق می‌شوید. در اینجا نحوه برقراری تماس مناسب آورده شده است.

تست هیپوت AC یک ولتاژ سینوسی را در فرکانس خط، معمولاً 50 یا 60 هرتز اعمال می کند و در هر سیکل عایق را از هر دو قطبی تحت فشار قرار می دهد. این مزیت کلیدی است: نحوه عمل عایق در سرویس را تکرار می کند. برای هر محصولی که با برق اصلی AC کار می‌کند، وسایل برقی، تابلو، ترانسفورماتور، پانل‌های کنترل صنعتی - استانداردهای UL، IEC و CSA معمولاً به آن نیاز دارند. نقطه ضعف جریان شارژ خازنی است. هر آزمایش AC hipot یک جزء جریان راکتیو پیوسته تولید می‌کند که از طریق ظرفیت طبیعی عایق جریان می‌یابد، و در دستگاه‌های با ظرفیت بالا - کابل‌های محافظ بلند، سیم‌پیچ‌های موتور بزرگ، منابع تغذیه با فیلترهای بزرگ EMI - این جریان می‌تواند از ظرفیت نشتی مقاومتی عبور کند و حتی از خوانش نشتی تجاوز کند.

اینجاست که آزمایش هیپوت DC وارد مرحله می شود. آزمایش DC یک ولتاژ ثابت را در یک جهت اعمال می کند. با افزایش ظرفیت خازن DUT، یک موج شارژ اولیه وجود دارد، اما زمانی که پس از چند ثانیه ثابت شد، تنها جریان باقی‌مانده نشت مقاومتی از طریق عایق است. اندازه گیری تمیزتر است و خود تستر می تواند کوچکتر و سبک تر باشد زیرا نیازی به تامین توان راکتیو مداوم ندارد. DC hipot برای آزمایش میدانی کابل‌ها، تجهیزات DC ولتاژ بالا، و هر موقعیتی که قابلیت حمل اهمیت دارد-راهی قابل استفاده است. اما یک نکته وجود دارد: ولتاژ DC تنها در یک قطبی به عایق فشار می‌آورد و می‌تواند در داخل دی‌الکتریک‌های اکسترود شده مانند XLPE - تجمع بار فضایی ایجاد کند، به همین دلیل است که IEEE 400 به صراحت از آزمایش DC روی کابل‌های برق عایق‌شده پلیمری{9} مدرن جلوگیری می‌کند.